| تبليغات | X |
|
همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی،که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی |
|
|
نگذار شیرینی سخنانت همچون ششیرینی لیمو شیرین با گذشت زمان تلخ شود 
مینویسم با ناباوری ناباوری از دنیایی که درش هرچی که بخواهی هست مردانگی همسایه ی نامردی است نفرت اجاره نشین عشق است و محبت با نامهربانی مجاورند چه دنیایی ساخته ایم حس هامان همه در هم سوا کردن ندارند عشق می ورزیم تا روزی دل بشکنیم محبت می کنیم تا روزی بی وفا شویم عادت میدهیم تا روزی دلتنگ کنیم به چه رسمی عادت کرده ایم؟ به چه رسمی عادت داده ایم؟ حواسمان است بشریت چه قدر گیج شده؟ چه به روز دلمان امده؟ ایا کسی هست که صدایم را با این همه ناباوری بشنود؟ گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بایی
حال میفهمم
که انعکاس صدا چه طور کوه را میلرزاند
میخواهم شروع کنم
یا هو....... |
انکه بیرون کند از جان و دلم دست کجاست؟ وانکه سوگند خورم جز به سر او نخورم وانکه سوگند من و توبه ام اشکست کجاست؟
ایمیل آرشیو وبلاگ تیتر آرشیو آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دوستان
گـــــــــــــــــــوربان
Ðe$igNER
мюzhgай |
